Merhametten Maraz mı Doğar

– Rebiulevvel 14,1442/Cumartesi

Merhametli olduğun için hata yaptığını hissettiğin oluyor mu? Bende oluyor. “Acaba nerede hata yapıyorum?” diyorsun. Beklenmedik sadakatsizlik bir kenara, zaten sana ihaneti, nankörlüğü muhakkak. Sen, kaderin ram edip tutsak ettiği, ona da mutlak hürriyet bahşedildiği insan mıdır? diyerek kadere dehşetli sualler soruyorsun.

Ardı arkası kesilmeyeceğini zannettiğin sualler ya bitiyor ya da bir ezan sesi, sualleri bölmek suretiyle seni ilahî meşke davet ediyor. Sen icabet ettiğinde, o kesif zifiri karanlığı yararak seni bir tefekküre sevk ediyor.

Diyor ki: “Geçmişine bak, bu yaşına kadar nasıl geldin?” Sen de bakıyorsun: Bir an-ı seyyale, sanki göz açıp kapayıncaya kadar kısa…

Diyor ki: “Geleceğine bak, nasıl devam edecek?” Sen de bakıyorsun: O kadar uzun geliyor ki sanki asırlara sığmayacak…

Bu cevapların hangisi doğru? Ne geçmiş bu kadar kısadır ne de gelecek o kadar uzundur. İşte mesele, bu küçük tefekkürde olduğu gibi bakış açısını genişletip nazarları doğru yere yönlendirmektir.

Bu sualleri güya hürriyet bahşedilen insana soralım; o da aynı cevapları verecektir. Ek olarak da aldığı lezzetin gidişindeki hüznü beyan ederken, güya tutsak olan sen, hüznün gidişindeki lezzeti alacaksın. Gerçekten yaşanılıp biten derdin lezzeti de bir başka oluyor.

İstersen bir sonraki adımda metni biraz daha edebî hale de getirebilirim.