Aziz Misafir

  Lead Paragraph: In a world full of countless lives and untold struggles, it’s easy to feel insignificant or overwhelmed. Yet, sometimes, a single story can remind us of the power of patience, humility, and gratitude. This is the story of an elderly man who, despite his hardships, teaches a profound lesson about life and trust in God. 19 Safer 1442 We are part of a life in which, within the blessing of existence, there are countless lives. While this world is but a point in the universe, a human being is a point in relation to the world. Even each person, compared to others, lives a unique life. Who knows which oppressed soul shed tears for their troubles last night? Who knows, as you read this, which person was filled with joy by some good news? As we approach the mid-twenties of our lives since birth (well, now over thirty), looking back, when asked what has propelled me forward in this life, I honestly see very little. A rather ordinary life, mostly filled with sorrow, confront...

  –  Safer 28, 14 42/Perşembe  “Hangi hata hezimet, hangisi muvaffakiyet; ayırt etmek o kadar zor ki, zaten birbirini izleyen olaylar sonunda ancak anlaşılabiliyor.” Herzelerinden bıkarsan, her hata sonunda başa dönmekten dahi bıkarsın. Oysa ne emellerle meşbu (dolu) iken, olmaması gerekenin olması ile tekrar başa dönmekten bizarsın. Bir müddet bekler, tâkat bulursan “ha gayret” der, tekrar ayaklanırsın; çünkü hâlâ yarından haberdar değilsin, ümit varsın. Gaybı bilmemenin cesaretine haizsin. Yarının başka olacağı ümidiyle yeni çareler arama uğraşındasın ve doğru yoldasın. Yeni metotlarla yola çıkarken, sendeki eksikliği bir başkasında tam görürsen, onu tam sanmakla kalmayıp ülfet yağmuruyla sırılsıklam sanırsın. Hâlbuki onun da senden farkı yoktur; o da bezgin güruhundandır. Kim bilir, o da hangi makamın derdiyle âlûde, nevbahar bekçisidir. Sonra bir tohumun filizlenip neşv ü nema bulması gibi küçük bir adım atar, fakat buna bahar kadar sevinirsin. Bu bahar humarıyla sarh...

22 Sefer 1442/Cuma             İnsan nasıl da hürriyete meftun ve her icraatında mutlak bir özgürlüğe nasıl da sahip olsun istiyor. Kimse ona buraya kadar demesin, hiç bir güç ve kuvvet onun ile arzusu arasına bent olmasın. Hatta ona dur diyen ilahi kudret olsa bile…. Her arzusu ona kayıtsız şartsız râm olsun istiyor. Acaba ben her istediğimi elde etse idim ve müreffah bir zeminde, fevkalade hayat şartları içinde olsa idim, hem ahlaki hem ruhi olarak şuan ne vaziyette olurdum? suali karşısında "değişmezdim" diyemiyorum. Korkarım, bu değişiklik menfi manada olurdu. O zaman ben tam bir samimiyet-i kalple kendi adıma iyi ki her istediğim olmamış diyebilirim. Çünkü, müreffah hayat sahibi olmak,  birçok insanın emek harcayıp ve ideal addettiği şeylere karşı tam bir yeknesak yani monoton bir hâl onda hakimdir  Bir lezzet insana monoton gelmeye görsün, yapı itibariyle doyumsu...

19 Safer 1442 / Çarşamba               Öyle bir hayatın parçasıyız ki, hayat nimeti içinde nice nice hayatlar var. Şu dünya kainata nazaran bir nokta iken, insan ise dünyaya nazaran bir noktadır. Her insan dahi diğer insanlara kıyasla ne farklı hayatlara sahipler. Kim bilir dün gece hangi mazlum, hangi derdinden dolayı gözyaşı döktü? Kim bilir siz bu yazıya göz atarken, hangi insanı mutlu bir haber sevince gark etti?…              Biz de sene-i tevellüdümüzün yirmili yaşları yarılamaya ramak kala (artık otuzu aştık), dönüp geriye baktığımda, acaba beni bu hayatta bir adım öne çıkaran ne var suali karşısında, açıkçası pek bir şey göremiyorum. Gayet sıradan ve ekseri hüzün ile âlûde bir hayat bana dur diyor.           Fakat ne zaman bedbinlik ve ümitsizlik hissi beni çepeçevre sarsa, televizyonda denk geldiğim bir mesele, her daim şükre sevk ediyor.            O zat...